my name is pum.

 

ช่วงนี้ได้ยินคำนี้รอบตัวบ่อยๆๆ

ชอบจัง "สุขนิยม"

ฟังแล้วรู้สึกสดชื่น ได้ยินแล้วรู้สึกสดใส

ถ้าคนเรารู้จักนิยมความสุข เราคงจะยิ้มได้ทุกวัน

นิยมความสุข ไม่ใช่วิ่งหาความสุขนะ

เพราะเรายิ่งวิ่ง มันก็ยิ่งเหนื่อย

อยู่เฉยๆ แล้วลองมองเรื่องรอบตัวให้เป็นความสุข ตามความนิยมของตัวเอง

 

สุขนิยม รื่นรมณ์กับชีวิตนะครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ขอแนะนำ ขนมขบเคี้ยวสุดยอดแห่งนวัตกรรม ที่โลกนี้เคยสัมผัสมา เป็นการผสมผสานระหว่างขนมกรุบกรอบไทยกับศิลปะแห่งแดนอาทิตย์อุทัย แค่กินคำแรก ความจี๊ดจะแผ่ซ่านจากปลายลิ้นจนถึงหัวสมองส่วนกลาง หลังจากนั้นความมันระดับตำนาน ก็จะเกิดขึ้น ไม่ผิดครับผมกำลังพูดถึงขนมกอบแกบ ขนมขบเคี้ยว ขนมโง่ๆ แล้วแต่ใครจะเรียก สิ่งมหัศจรรย์ที่ผมว่าก็คือ.....

 

โก๋แก่ รส วาซาบิ

 

ใครเคยลองแล้วจะทราบว่ามันจี๊ดจ๊าดขนาดไหน แต่ใครที่ยังไม่เคยลองขอแนะนำขนมตัวนี้ครับ

กินตอนง่วง......ตื่นทันที

กินตอนเมา.......หายเมาทันที

กินตอนป่วย.......จมูกโล่งทันที

 

คำเตือน  อย่ากินคนเดียวเกินสองถุง ลิ้นอาจชาได้เหมือนกรู

ฮ่าๆๆๆ 

 

 

 

ใจบางๆ - หนุ่มเสก

 

เป็นเพราะเรา เป็นเพราะเรามากกว่า

เป็นเพราะใจ เป็นเพราะใจเราอ่อน

อ่อนแออยู่เสมอ เพียงพบคนถูกใจ

เก็บมาใส่ดวงใจฉันไว้ ฝันลมๆมากมาย

แล้วเป็นไง พอหัวใจต้องเจ็บ

เขาคนดี มีแล้วมีคนอื่น

เจ็บใจอยู่อย่างนั้น เพียงพบความผิดหวัง

ได้แต่ปลอบปลอบใจตัวเอง หวังอะไรมากมายนะใจ



* เป็นเพราะใจเราอ่อน อยากทำหัวใจขึ้นใหม่

อยากตบแต่งดวงใจเล็กๆ ให้แข็งแรงพอจะทนไหว



** พอแล้วพอ พอฉันพอดีกว่า

คิดไปเอง ทำให้ใจต้องเจ็บ

สุขเพียงสุขเล็กน้อย ยามพบคนถูกใจ

แต่พอเจ็บมันเจ็บเกินใคร เป็นเพราะใจเราบางเหลือเกิน

 

ชอบจังเลยเพลงนี้ เหมาะกะคนใจบางๆอย่างเรา

ฮ่าๆๆๆ

 

เวลาผ่านมาครึ่งเดือนกว่าๆแล้ว ที่หนีออกมาจากเมืองไทย อพยพมาอยู่เสียมเรียบอีกครั้ง มาคราวนี้ไม่ได้รู้สึกว่าได้ออกมานอนประเทศเลย แค่รู้สึกว่าได้มาเยี่ยมบ้านเก่า ที่เคยคุ้นเคย คนเดิมๆที่เคยรู้จักและใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงกันที่นี่ เสียมเรียบไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากมายนัก ร้านรวงต่างๆก็ยังอยู่ที่เดิม แต่มีห้างเปิดใหม่ ร้านเบอร์เกอร์เปิดใหม่ ผับเปิดใหม่ (ที่กล่าวมาทั้งหมด กระผมได้ไปสำรวจมาหมดแล้ว) วิถีชีวิตคนที่นี่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง คนเขมรเริ่มออกมาใช้ชีวิตมากขึ้น ตามร้านอาหาร ร้านเหล้า แถว Pub Street ที่ปีที่แล้วจะมีแต่ฝรั่งเต็มไปหมด แต่ปีนี้คนท้องถิ่นเริ่มออกมาใช้บริการมากขึ้น จากเดิมที่เป็นผู้ให้บริการเท่านั้น คนที่นี่รวยขึ้นในความคิดผม รถราต่างๆที่ปีที่แล้วจะเห็นแต่ CAMRY, LEXUS ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นรถสำหรับเช่าเสียมากกว่า แต่ปีนี้กรูเห็นคนเขมรเริ่มขับ BENZ BMW กันบ้างแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่กรูรู้สึกว่าเปลี่ยนแปลงไปเยอะมากคือ จำนวนนักท่องเที่ยวที่นี่ลดลง ไม่ว่าจะเป็นเพราะปัญหาเศรษฐกิจโลก การเมืองประเทศเพื่อนบ้าน แต่กรูหวังว่าสิ่งต่างๆเหล่านี้คงจะไม่ทำให้สีสันการใช้ชีวิตของกรูที่นี่ลดลงนะ

สำหรับตัวกรู ชีวิตที่นี่เริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้นแล้ว หลังจาก Set Upผ่านมา 15 วัน ชีวิตเริ่มเข้าสู่โหมดปกติ เพราะวันนี้เป็นเริ่มโชว์วันแรก จากเดิมที่ต้องเข้า Site หลังนครวัดตั้งแต่ 8 โมงเช้า กลับบ้าน 6 โมงเย็น วันนี้เราจะเริ่มเข้าไปทำงานกัน 3 โมงเย็น เสร็จโชว์ประมาณ 4 ทุ่ม เลยมีเวลาสนุกกับชีวิตมากขึ้นเเล้วว

วันนี้เลยเริ่มจากไปถอยรถจักรยานมาคันนึง ตั้งใจเอาไว้นานแล้วว่าปีนี้ จะซื้อจักรยานเอาขี่เล่นที่นี่ จะได้ดูเหมือนนักท่องเที่ยวกะเค้าบ้าง ฮ่าๆๆ เอาน่าแม้หน้ากรูจะละม้ายคล้ายคนที่นี่บ้าง แต่มันน่าจะมีอะไรๆสนุกๆ เมื่อมีจักรยานเป็นของตัวเองนะ หวังว่าๆๆ

 

หวัดดีวันพ่อเด้อออ 

 

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..........................

 

มีเด็กผู้ชายคนนึง ชอบใส่เสื้อยืดสีเทา เค้าหยิบมันมาใส่บ่อยๆ ด้วยความสุขใจ

แต่วันนึงเค้ามีโอกาสเห็นผู้คนใส่เสื้อสีดำ-สีขาว สีมันเย้ายวน ทำให้เค้ารู้สึกลึกๆว่า ถ้าเค้าได้ใส่เสื้อสีดำ-สีขาวบ้าง มันคงรู้สึกดี

 

จนวันนึง มีผู้ยื่นเสื้อสีขาวและสีดำมาให้เค้า

เค้าอมยิ้มด้วยความภูมิใจ ว่าในสุดเค้าก็มีเสื้อสีดำกับสีขาวใส่เสียที

เค้าหยิบมาใส่บ่อยๆ ด้วยความสุขใจอีกครั้ง

 

แต่ไม่นานก็เริ่มมีคนหยิบยื่นเสื้อสีอื่นๆมาให้

เค้าเริ่มสนใจ และอยากจะลองใส่เสื้อสีอื่นดูบ้าง

เด้กชายที่เคยใส่เสื้อสีเทาเริ่มหวั่นไหวอีกแล้ว

 

ถึงเด็กชายคนนั้นครับ

ใกล้ถึงเวลาที่จะต้องหยุดใส่เสื้อสีดำ-สีขาวแล้ว

นายจะกลับไปใส่เสื้อสีเทา ซึ่งจริงๆมันก็คือสีขาวผสมกับสีดำนั่นแหละ

หรือนายจะลองหาเสื้อสีใหม่ใส่ดู???

 

โชคดีนะ เด็กผู้ชายที่เคยใส่เสื้อสีเทา และกำลังจะกลายเป็นเด้กผู้ชาย ที่เคยใส่เสื้อสีดำ และเสื้อสีขาว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อคืน

เพื่อนกลุ่ม Vitya team ได้มารวมตัวกันอีกครัง

ไม่ใช่รวมตัวกันเพื่อนไปต่างจังหวัด

ไม่ได้รวมกันกันเพื่อนไปกินเหล้า

ไม่ได้รวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมพิเศษๆใดๆ

 

แต่มีเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม

ที่ต้องโบยบิน ไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ

ในดินแดนใหม่ๆที่ไกลออกไป

 

หนึ่งฤทัย

กรูคงไม่ได้เสียใจที่มรึงไป

กรูดีใจกับมรึงด้วยซ้ำ

ที่มรึงจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

รู้จักใช้ชิวิตในรูปแบบใหม่ๆ

กรูเชื่อว่าพอมรึงกลับมา

มรึงจะรู้สึกไม่เสียดายที่เลือกที่จะไป

 

กรูคงทำได้แค่คิดถึงมรึงว่ะ

 

โชคดีเรื่อยๆนะมรึง หนึ่งฤทัย